donderdag 15 oktober 2009

Weer naar huis....

Na een lange reis vol prachtervaringen zitten we momenteel in de bus naar Nederland. Woensdagavond zijn we vertrokken, na een laatste bordje pasta. De hele nacht rijden we door. Het is de bedoeling dat we donderdagmiddag de Fruinlaan inrijden. Maar tot die tijd: sssssst! We slapen....


Een romereisdebuut


"Als je nou een sarcofaag ziet met een paar menselijke figuren en een paard erop, moet je het even zeggen..." Het leven van en romereisdebutant gaat niet over rozen. Het vinden van de weg op een plek waar je nog nooit geweest bent, valt niet mee. Zeker niet als die plek zich bevindt in onderaardse Romeinse gangen. Gelukkig zijn de leerlingen behulpzaam. Flink in de boeken moest ik. Maar dit bleek zeer de moeite waard.
Op een vrije middag laat ik mij bijscholen door ervaren collega's door samen met een groepje leerlingen mee te lopen met een excursie. De sfeer in de groep is goed en het zonnetje laat zich graag zien. Een overweldigende en bijzondere ervaring vind ik deze reis. En zeker voor herhaling vatbaar!

Mapsy van der Vorm

foto 1: Groep 6 met mevrouw Greve
foto 2: Mapsy van der Vorm en Marie-Louise Greve
foto 3: Mevrouw Reichart geeft uitleg op de Dom

Dag 11: Een dagje Florence

Hallo ouders en kinders, broertjes en zusjes,
Vandaag zou de eerste lange dag in Florence zijn. Iedereen stond op met de hoop op een lekker ontbijtje. Gisteren hoorden we dat het in ieder geval anders zou zijn dan het ontbijt in het klooster. We kregen inderdaad lekkere broodjes, koffie en een sapje. Voor de liefhebbers waren er cornflakes en yoghurt.
Na onze maag goed gevuld te hebben, waren we klaar voor onze eerste excursie: de San Miniato of de Dom. Bij San dachten we meteen aan een kerk. We hadden niet verwacht dat we zo ver moesten lopen - er zijn genoeg kerken dichterbij. Samen met excursieleider Tacoma beklommen wij de top van een kleine nabijgelegen heuvel. Daar kregen we een interessant verhaal te horen over de heilige Miniato en het ontwerp van de kerk, dat sterk deed denken aan een soort Bernini Mysterie.
Daarna begon het vrije lunchdeel, wat ook anders was dan Rome. Dit besteedden we aan eten, spullen kopen en rusten. Helaas begon het wel te regenen. Maar gelukkig waren er genoeg straatverkopers die paraplu's in de aanbieding hadden, dus dat scheelde weer natte kleren.
's Middags, toen wij weer buiten kwamen, scheen de zon. Dat was wel lekker, want er stond een flinke klim voor de boeg en veel buitenwerk. Na verhalen over de Dom en een trap met 463 treden, waren we eindelijk boven. Daar stond ons een geweldig uitzicht te wachten.
's Avonds moesten wij van ons hotel naar het restaurant lopen. Dat duurde ongeveer 20 minuten, waardoor het eten twee keer zo lekker smaakte. Daarna gingen we natuurlijk allemaal braaf naar huis om te slapen en om ons voor te bereiden op de volgende zware dag...

Groeten uit Florence,
Daniel Witt

woensdag 14 oktober 2009

Dag 11: Disco

De traditionele discoavond in Florence was weer een mooi feest. De dansvloer was drukbezet met gymnasiasten, Italianen en andere toeristen. Een paar foto's om een impressie te geven.



Irene, Marlies, Denise en Sophie.



Meneer Van Eeghen, meneer Vrins en Maryse.



Tim, Daan, Thijmen, Eduard, Pepijn T, Thijs, Ida en Esther



Lode, Rens, Francesco en Niek

dinsdag 13 oktober 2009

Dag 11: Even zweten in de lift

Consternatie in hotel Patrizia! De lift zit vast... Een ongelukkig viertal beleeft moeilijke minuten als de oude liftcabine weigert de deuren te openen. Meneer Kruizinga wordt erbij gehaald en weet een vriendelijke Italiaan met een liftsleutel te produceren. Al snel zakt de lift weer naar de begane grond. Onze angstige helden halen opgelucht adem als daar de deur wel openschuift. Alsnog moeten ze te voet naar de derde verdieping. Daar wacht de moeder van hotelhouder Luigi met een opgeheven vingertje en een standje: De lift is maar voor twee personen en niet voor vier. Professore Tacoma zou toch beter moeten weten! Reinout, Dorinde en Vera ontsnappen aan haar straffende blik. De moraal van dit verhaal: regels breken laat zich wreken...

Leraar: Dit is het geboortehuis van Bernini... Nee, Cellini!
Leerling: Boromini!!
Leraar 2: Fettuchini!!!
Leerling 2: Ieniemini!!!!



8.15, eerste ochtend in Florence. Leerling: Meneer, waar ligt die Sint Pieter nou?


Even later, Leerling 2: Meneer, kunt u op mijn kaart even de Spaanse Trappen aangeven?


foto's: Max van der Tuin

Groepsfoto in Siena


Even nog een mooi fotomomentje van twee dagen geleden: de Groepsfoto Romereis 1 op het palioplein in Siena.

maandag 12 oktober 2009

Dag 10: San Miniato

Het is even klimmen naar de San Miniato. Maar dan heb je ook wat. Zeker als je net oververhit binnenkomt in een koele kerk op het moment van de mis. Luister zelf even naar het prachtige gezang. Gefilmd door Dragosh Mobach met de camera van Reinout.

Over haar en gevangenen


Nou heb ik drie weken lang met succes de kapper ontweken; steeds weer (ech waar) vergeten de kapper te bellen. Maar in de eeuwige stad Rome, die vergeven is van allerhande kapperszaken, is het dan toch gebeurd. Oké, ik moet toegeven dat het niet heel erg kort is geworden, maar er is toch een hele berg haar afgegaan. Dus vanaf nu... Sjef met 'korter' haar!

Sjef

nvdr: om de ouders nog even in spanning te laten is alleen de 'oude' Sjef te zien op de foto - en het achergebleven haar.

Dan nog een busraadsel van Mart:
100 gevangenen zitten in een gevangenis met 101 cellen. De cipier verveelt zich en brengt de gevangenen één voor één naar de lege cel, waar alleen een lampje met een lichtknop zit. Hij kiest de gevangenen in willekeurige volgorde. Sommige gevangenen zullen meerdere keren naar de lege cel mogen, anderen moeten lang wachten op hun keer. De cipier belooft de gevangenen dat ze vrijgelaten worden als één van hen kan aangeven wanneer ze allemaal minimaal één keer in de lege cel zijn geweest. Ze krijgen één overlegmoment, vooraf. Daarna kunnen ze niet meer communiceren. De lege cel is niet te zien of te horen vanuit de andere cellen.

Na veel denkwerk door leerlingen en docenten wist meneer Tacoma het raadsel op te lossen. Een uitleg volgt morgen.

zondag 11 oktober 2009

Dag 9: De hereniging

Hallo thuisfront!

Gaap, gaap. O wat zijn we moe.
Vandaag zijn we van Rome naar Florence gereden met een tussenstop in Siena. Superleuk stadje, maar het allerleukst was het om de andere reis te kunnen zien! Zodra we ze zagen zitten, kwamen de emoties los. Natuurlijk ook even de roddels uitgewisseld… gna gna! Helaas was het maar van korte duur, na tien minuten stapte reis 2 alweer de bus in op weg naar Rome, terwijl wij net begonnen met de excursie in Siena. Was ook wel leuk… het leukst was het ijsje aan het eind, en natuurlijk misten we reis 2 nu al!

Vervolgens gingen we op weg naar Florence, waar we gesplitst werden over twee hotels. Erg jammer, dat was al de tweede splitsing op een dag! Ons hotel, Patrizia is op zich wel oke. Het is een familiehotel. Het eten in het restaurant was nog beter dan in het klooster, en we kregen een toetje! Daarna hebben we nog even rondgelopen in Florence by night en nu gaan we lekker naar bedje toe.

Slaap lekker allemaal en tot de volgende blog!

Jeroen en Arina

foto 1: Groep 5
foto 2: Groep 8

Dag 9: Rome > Siena > Florence

Vandaag hebben we een reisdag: we verlaten Rome en komen na een bezoek aan Siena aan in Florence. Het centrum van Siena is prachtig en het ijs is er heerlijk, maar we zitten vandaag ook weer een aantal uren in de bus. Na aankomst krijgen jullie weer een langer berichtje.

schoolfoto 1: Socrates
schoolfoto 2: Het plein tussen de Capitolijnse Musea, waarvan de tekening ook op de vloer van de aula van Athena te vinden is


zaterdag 10 oktober 2009

Dag 8: Keuze-excursies

Op moment van schrijven genieten we van onze laatste middag in Rome: morgenochtend vertrekken we via Siena naar Florence. Iedereen is het erover eens dat ons Rome-week veel te snel voorbij is. Maar we krijgen gelukkig nog een ruime 'cooling down': drie dagen in een prachtige renaissancestad. En daarna wacht natuurlijk toch de onvermijdelijke terugreis naar Nederlands, waar de herfst echt in volle gang is, zo begrepen wij.

Vrijdagmiddag waren er verschillende keuze-excursies voor de leerlingen. Sommige leerlingen gingen voetballen in het park met de docenten Kruizinga en De Weerd, om even wat stoom af te blazen na zoveel cultuur. Anderen gingen dapper door en bekeken topstukken met meneer Tacoma. Mevrouw Konradt had een vossenjacht naar Caravaggio georganiseerd en meneer Vrins liet de leerlingen de mooie wijk Trastevere zien. Pianisten Mobach en Van Eeghen hadden een muziekexcursie opgezet- zie het filmpje. De resultaten van mevrouw Verhalles uitstapje hingen de volgende dag in de binnenplaats van het klooster: mooie schetsen van Rome. Mevrouw Franken ging naar het Circus Maximus en mevrouw Greve bakte pizza's met de leerlingen. Mevrouw Asselbergs ten slotte liet zich met haar groepje poetische inspireren door de Eeuwige Stad. Van twee leerlingen mochten we hun prachtige gedichten plaatsen op het blog:


In Rome - zonder jou.
Geweldig uitzicht - zonder jou.
Mooie dingen - zonder jou.
Ik heb wel je vest en Remy de rat,
Maar dat ben je niet.
Ik mis je, zoals je ziet.

Lekker eten -zonder jou.
Leuke mensen - zonder jou.
Geweldig feesten - zonder jou.
Ik weet dat je me niet zal vergeten,
Maar ik mis je, en dat wil ik je laten weten.

Johanna


Ik heb het huis alweer verlaten,
daarmee ook de stilte van de dag,
Want overal hoor je in de straten
Getoeter, gepraat, geluid, gelach.

Langs de Tiber wandel ik, en de stenen.
Knarsen onder mijn schoenzolen
En ik negeer de pijn aan mijn benen,
Want die kan me mooi worden gestolen.

De oorverdovende rust in die mooie kerk,
Ik kan weer even tot mezelf komen,
Bewonderen het schitterende werk,
Waar ik vannacht zo over ga dromen.

Caravaggio, onthul mij,
Het diepste geheim van je soepele hand,
Want ik bekijk ze, bewonder ze,
Voor jou en hen ben ik gekomen naar dit land.

Bernini, stijg op uit de trappen,
En maak Rome nog even af,
Wanneer ik staar naar de Middellandse Zee,
Denk ik: Meester van de steen, kom uit uw graf.

Dan loop ik strompelend naar buiten,
Is de stilte minder hard,
Desondanks begin ik vrolijk te fluiten,
Want mijn dag is zojuist gestart.

Martine Feteris

foto 1:Voetballen bij villa Borghese
foto 2:Caravaggio's Paulus
foto 3: Dorindes tekening
foto 4: Bastiaans tekening
foto 5 t/m 8: Pizza's bakken

Dag 7: Een dagje Romereis...

In Rome is het een traditie voor leraren om voor het ontbijt om 8 uur nog even aan een koffiebarretje om de hoek een cappuccino, espresso of cafe doppio te nuttigen. Ook sommige leerlingen kiezen ervoor om iets vroeger op te staan en hun dag op Italiaanse wijze te beginnen. Ons ontbijt bestaat standaard uit een wit hard bolletje met jam en boter. Het brood vult behoorlijk, maar het is niet gek dat velen toch zelf enige aanvullende ontbijtwaren hebben aangeschaft: van lokale kaas tot meegenomen hagelslag, van op de markt gekochte druiven tot yoghurtjes van de Spar om de hoek.
Vervolgens begint de eerste excursie soms al om half 9. Na 9 uur heeft iedereen het klooster verlaten en zijn de 'lessen' al snel in volle gang. De ene groep krijgt bijvoorbeeld uitleg over vroeg christelijke kerken (mozaieken, heiligenlevens, kerkgeschiedenis), de andere turen naar het plafond van de Sixtijnse kapel van Mihelangelo (God schept Adam), de Atheense school van Rafael (Socrates!) of beelden van Bernini.
Om 1 uur lunchen we gezamenlijk pasta, fruit en vlees met salade. Daarna volgt vanaf half 2 de volgende excursieronde.
Het avondeten regelen de leerlingen zelf. De een kiest voor een snelle hap bij een snackbar, de ander voor een simpele pizzeria, een derde voor uitgebreider tafelen in een restaurantje. Voor langdurig uitgaan is geen tijd, want om half 11 sluit de poort van het klooster. Na dat tijdstip mag niemand de grens tussen Italie en het Vaticaan meer over. En ons klooster is Vaticaans grondgebied!
De nacht brengt ons de rust die we nodig hebben voor een nieuwe dag vol cultuur, zon, lekker eten en gezellig kletsen...

foto 1: Even pauze in en parkje
foto 2:Philippe, Reinout en Max in een koffiebar
foto 3: In de eetzaal onder het laatste avondmaal
foto 4: De 'lupa', met Romulus en Remus
foto 5: Een kledingzaak in Rome

vrijdag 9 oktober 2009

Dag 6: Een middagje Ostia Antica

Een busreis van een uur bracht ons vanmiddag naar het kustplaatsje Ostia. Er was ons verteld dat het een hele relaxte excursie zou zijn, dus toen in de bus werd meegedeeld dat het een soort winterkamp in het klein zou zijn, begon iedereen luid te protesteren. Gelukkig viel het inderdaad heel erg mee. Leraren houden je dus blijkbaar niet altijd voor de gek!
De excursie vond plaats in een groot openluchtmuseum. De leraren stonden verspreid over het hele terrein. Met je groepje liep je van post naar post - echt een beetje zoals winterkamp dus.
Bij de post van meneer Kruizinga en mevrouw Asselbergs in een oud theater bijvoorbeeld, werden we getrakteerd op een kort optreden bestaande uit gitaarspel en zang. Zo leer je gedurende de Romereis allerlei verborgen talenten van de leraren kennen.
Wie wist bijvoorbeeld dat meneer Van Eeghen een geboren makelaar is? Bij zijn post ging hij ons een huis uit de oudheid aanpraten. Iedereen was verkocht.
Bij mevrouw Konradt kregen we een raadsel: hoe bereken je het getal 24 uit de cijfers 1,3,4 en 6? Optellen, aftrekken, vermenigvuldigen, delen, worteltrekken, alles mag. Misschien een leuke kijkersvraag voor de mensen thuis. (nvdr: het antwoord staat morgen op het blog)
Meneer Mobach vertelde ons een gezellig verhaal over een man die zijn vrouw tot meel had vermalen toen hij erachter kwam dat zij vreemd ging. Van dat meel bakte hij een roze brood voor haar lover.
Al met al een leuke, rustige excursie, waarbij we naar een paar dagen in het hectische Rome even tot rust konden komen. Alleen jammer dat dit rustige gevoel meteen verdwijnt, wanneer je in de avondspits weer de binnenstad inrijdt...

Groep 9

foto 1: Theaterduo Asselbergs & Kruizinga
foto 2: Makelaar Van Eeghen
foto 3: Horrorkoning Mobach
foto 4: Forumgids Franken
foto 5: Mithraspriester Tacoma
foto 6: Kroegbaas Vrins

donderdag 8 oktober 2009

Dag 5: Radio Vaticana

Mijn debuut als radioster: een interview met 's lands grootste zender: Radio Vaticana! Nietsvermoedend zit ik op het Sint Pieterplein als ik hoor dat Zijne Heiligheid Paus Benedictus XVI het plein met een bezoekje komt vereren. Iedereen in rep in roer. Ik ook, vooral als een journalist me aanspreekt. Of ik commentaar wil geven. "Ja hoor", antwoord ik, alsof ik dit elke dag doe. Wat gaat er door me heen? "I'm very excited!". Wat weet ik van de paus? Zijn naam in ieder geval. Ook wat negatieve dingen, maar die houd ik voor me - er zijn iets teveel Zwitserse Gardisten om me heen. Schijnheilig vertel ik dat ik de Sint Pieter zo ontzettend mooi vind. De goede indruk die ik maak, verdwijnt als ik moet bekennen niet katholiek te zijn. Word ik nu nog wel uitgezonden? het maakt niet uit - nu heb ik toch al mijn debuut gemaakt als schrijver.

Tobias Wijvekate Groep 9

Docent: Wat stellen deze mozaieken voor?
Leerling: Havens, of, eh, chillplaatsen?

Docent over Mithras: Kennen jullie iemand die op 25 december jarig is?
Leerling: De kerstman?
foto 1: Tobias fotografeert de paus
foto 2 en 3: chillen tijdens de mis








woensdag 7 oktober 2009

Dag 5: Nederlandse Italiaan in Rome

Rome kan je in twee tijdperken samenvatten: de Romeinse Oudheid en de periode met de katholieke kerk als wereldmacht. Vandaag leerden wij beide tijdperken kennen in twee excursies. Vanochtend werd het Forum Romanum bezocht en dit was uiterst interessant, ondanks het feit dat er niet veel meer over was van de Romeinse gebouwen. Van ver af was alles prachtig, maar binnen was er niet ontzettend veel te zien. Toch was dit een geslaagde excursie met het Colosseum als kers op de taart.In de middag bezochten we de Vaticaanse Musea. En daar was veel moois te zien: Rafaël, Michelangelo, het Laocoön-beeld en nog veel meer. Toen we het bekende beeld van Socrates zagen konden we het niet laten om een traantje weg te pinken. Deze musea hadden een overweldigend effect op ons leerlingen. Er was veel te zien in weinig tijd, maar het was het zeker waard. Deze combinatie van het stille, machtige Romeinse Rijk en de enorme invloed van de katholieke kerk zorgde voor een leuke dag die de echte "spirito Romano" liet zien.

Francesco Falcone

Leerling op koepel van de Sint Pieter: Meneer, kunt u nog even uitleggen wie die gast is, die Petrus?

Leerling 1: In die kerken wordt je alleen maar opgelicht.
Leerling 2: Je betaalt voor het kaarsje hoor, niet voor God of zo.


foto 1: Marjolein Asselbergs met groep 1
foto 2: Francesco met pizza